22    Botsing en conflict

Gedrag, hersenen en deeltjes
Rogier Kievit
- 2 reacties

Geen winnaars?
Maarten Poorter en Katusha Sol
- 1 reactie

The Large Hadron Collider
Olivier Gaumer
- 1 reactie

De opkomst van China
Henk Houweling

Quantum Gravity
Xerxes D. Arsiwalla
- 2 reacties

Conflict en onmacht op de werkvloer
Martin Olsthoorn
- 1 reactie

Conflicten, beschavingen en groepen
Vincent Traag

Fragiele staten
Gerd Junne

Column: Hufterverschrikker
Pepijn Koolen
- 3 reacties

colofon  issn 1879-8144  16 november 2009

Alle edities   Vakgebieden            
English   Over Blind       Vacatures
Volg ons:               
© 2004–2019 Blind    disclaimer   cookies

 

BLIND
22
 online interdisciplinair tijdschrift  
BLIND 22
alle edities      



zoeken + vakgebieden       



random editie       



vorige editie       



volgende editie       
naar boven       

De buurt van Pepijn Koolen wordt bevolkt en beklad door een groep bijdehante kraaien. Hoe komt het dat die vogels steeds brutaler worden? Irritaties, hooligans en hufterverschrikkers in een stads moestuintje.

Pepijn Koolen heeft Nederlandse taal en cultuur gestudeerd aan de UvA. Momenteel vertaalt hij tekenfilms en werkt als acteur.


Lees de column

BLIND 22 - Botsing en conflict
sluiten

Hoofdredactie

Swaan van Iterson
Daphne van der Pas


Eindredactie

Gerard van den Akker (Nederlands)
Sarah Welling (Engels)


Redactie

Maud Dahmen
Feline Dijkgraaf
Martin Olsthoorn
Ruben Post
Marijn Schaaf
Arno Verweij (webmaster)


Redactieraad

drs. Kim van den Berg
dr. Wim Ghijsen
drs. Machiel Keestra
dr. Bernard Kruithof
drs. Tamara Metze
dr. Onno Meijer
Lucy Wenting, MA


klik hier voor huidige redactie


sluiten

Hufterverschrikker

              
alle bijdragen van deze auteur
korte inleiding & meer over de auteur
all articles by this author
short intro & about the author
column door Pepijn Koolen

Ik moet de laatste tijd vaak denken aan The Birds. De herinnering aan de film van Alfred Hitchcock uit 1963 wordt veroorzaakt door de priemende, ijsblauwe blik van de kauwen en het agressieve gekras van de kraaien die de buurt van mijn nieuwe huis terroriseren als een stel gevleugelde hangjongeren. Mochten er plannen zijn voor een remake van de film, dan is de locatie voor de opnames van The Birds 2009 wat mij betreft al bepaald.

Elke avond als het begint te schemeren stroomt de lucht vol met kauwen en kraaien alsof er ergens een kraan zwarte vogels open wordt gezet. Met z'n honderden zetten ze koers richting de Sint-Jan. Daar strijken ze neer op de top van de Bossche kathedraal om als een leger levende gargouilles de nacht door te brengen. Bij het ochtendgloren verspreiden ze zich weer over de stad en nemen bezit van de bomen in de straten. Daar loeren ze vanaf hun tak op alles wat beweegt, om met de dag brutaler te worden. Ze fladderen hoogstens een hupje opzij als ik ze bij mijn broodje gerookte kip wegjaag of op ze dreig te stappen.

Ik was van plan om in mijn spiksplinternieuwe onderkomen de moestuin waar ik altijd al van gedroomd heb te beginnen. Mijn vriendin en ik zijn namelijk net verhuisd naar een appartement op de begane grond, en daar hoort ook een tuintje bij. Maar als ik daar mijn ziel en zaligheid in ga steken, terwijl mijn oogst vervolgens eindigt als witte klodders op de voorruit van onze auto, dan denk ik daar eerst nog wel even over na. Maar wat kan ik er tegen doen?

Een vogelverschrikker is geen optie meer, zo hoorde ik vorige maand op het nieuws. De ouderwetse vogelverschrikker is uit het landschapsbeeld verdwenen, simpelweg omdat hij niet meer werkt. De vogels hebben geleerd dat ze niets te vrezen hebben van het levenloze poppetje van stro. Na honderden jaren lang te zijn gevlucht voor een namaakmens zijn ze er nu eindelijk achter dat een vogelverschrikker niet veel meer kan dan staan. Maar wat kan nu de reden zijn van het plotselinge brutale gedrag en verhoogde agressiviteit van de vogels in Nederland?

Naar mijn mening is het een gevolg van een combinatie van twee op zichzelf staande verschijnselen.

Naar het eerste verschijnsel is al erg lang onderzoek gedaan: het imitatiegedrag bij vogels. Onderzoekers als Radford, Mace en Everdingen zijn bekende namen op dit gebied. Het blijkt daarbij dat vogels als spreeuwen en prieelvogels niet alleen soortgenoten imiteren, maar vrijwel elk geluid in hun omgeving. Zo is het niet uitzonderlijk dat er geluiden van een cirkelzaag, politiesirene of brommer uit hun snavel schallen. En zoals bij zoveel gedragspatronen is ook hier seks de drijfveer. Een goede imitator, zo is namelijk de heersende opvatting bij vrouwtjesvogels, is een goede partner.

De tweede factor voor het agressieve en brutale gedrag van de vogels is een verandering die plaatsvindt in de Nederlandse samenleving. Uit onderzoek is gebleken dat de agressie toeneemt. Er komen signalen vanuit de jeugdpsychiatrie dat de jeugdcriminaliteit verhardt, dat het aantal gevallen van agressie in het openbaar vervoer het afgelopen jaar fors is toegenomen (driekwart van het bus-, tram- en metropersoneel was de afgelopen twaalf maanden slachtoffer van agressie) en dat het hooliganisme zich steeds meer buiten het voetbal lijkt af te gaan spelen. De gebeurtenis rond het dansfeest Veronica Sunset Grooves is hier een schoolvoorbeeld van geworden. Het feest eindigde in een massale vechtpartij waarbij de politie tegenover een grote groep agressieve hooligans kwam te staan en uiteindelijk met scherp heeft moeten schieten om het gevaar af te wenden. Dat terwijl vroeger alleen al de aanwezigheid van de politie een preventieve werking had. Als een zogenaamde hufterverschrikker zal ik maar zeggen. Maar net als bij de vogelverschrikker is ook alleen de aanblik van de hufterverschrikker niet genoeg meer om de raddraaiers weg te houden.

Deze twee factoren bij elkaar genomen kan er eigenlijk maar één conclusie volgen: de vogels nemen een voorbeeld aan de mensen. Want als je als vrouwtjesvogel van een goede imitator houdt, wat is er dan aantrekkelijker dan een mannetjesvogel die niet alleen geluiden imiteert maar ook het agressieve gedrag van de mensen?

Dan rest nog steeds de vraag hoe ik mijn toekomstige moestuin moet beschermen tegen de onverschrokken vogels. Misschien dat ik volgende zomer maar gewoon het terrein op stap bij het eerste het beste strandfeest dat uit de hand dreigt te lopen. Daar beloof ik dan een agressieve hooligan een kratje pils en een paar tientjes. In ruil daarvoor moet hij wel een paar uur in mijn moestuin gaan staan schelden en slaan naar de vogels die mijn oogst bedreigen. Zo kan die hooligan ongestoord zijn hobby uitoefenen en pluk ik daar dan weer de vruchten van.

Lees nóg een artikel over

biologie

sociologie


of lees verder in

of deel

                   

Noten en/of literatuur

Rougoor, W., 'Onderzoek naar het imitatie-talent van vogels', in: CNR, 1996, http://www.natuurgeluid.nl/imitat03.htm (22 maart 2007).

Reactie van Erik

Geplaatst op 5 december 2009 om 15:17:47

Echt lachen. Vooral je conclusie doet het hem!


Reactie van Juliette Matthijs

Geplaatst op 11 december 2009 om 19:19:03

Hahahahaha, het is wel een serieuze optie trouwens.. de Hooligan zijn zin en de vogels getemd.!


Reactie van Jant Tine Zijlstra

Geplaatst op 11 december 2009 om 21:45:49

En gelukkig houdt een hooligan volgens mij niet van groente, dus daar blijft 'ie zeker vanaf.


Reageren




De redactie behoudt zich het recht voor om reacties in te korten of te verwijderen indien daar reden toe is.


           


Lees nóg een artikel over

biologie

sociologie



Alle edities   Vakgebieden  
             
Wilt u op de hoogte gehouden worden van nieuwe edities en activiteiten van Blind? Meldt u aan voor onze digitale nieuwsbrief:



Het e-mailadres wordt alleen gebruikt voor toezending van de e-mail met de links naar de nieuwe editie. Het adres staat opgeslagen bij MailChimp. MailChimp hanteert een eigen privacybeleid waarmee u instemt als u zich abonneert op onze nieuwsbrief. Elke nieuwsbrief toont een link waarmee toezending kan worden gestopt. Om uw adres eventueel nog te laten verwijderen uit het opzeggingenbestand stuurt u een e-mail aan redactie@ziedaar.nl.