Het furry fandom: in dierlijke gedaante in de mensenwereld

Het furry fandom: in dierlijke gedaante in de mensenwereld

Het interview waarop dit artikel is gebaseerd, is ook als podcast te beluisteren!

Toen Karst (22) zes jaar oud was, droomde hij ervan om later een pretpark te bouwen waarin hij zowel de directeur als de mascotte zou zijn. Had Karst een voorspellend vermogen? Hij staat nu namelijk bij vrienden ook wel bekend als het fursona Aura. Een fursona is een samenstelling van de woorden furry en persona. De tweeëntwintigjarige Groninger is onderdeel van de furry community, wat een overkoepelende term is voor iedereen die zich fijn voelt bij het aannemen van een karakter met dierlijke uiterlijke kenmerken. Karst schat zelf dat er in de provincie Groningen zo’n 200 mensen onderdeel zijn van deze gemeenschap. Furries hebben ieder een persoonlijk karakter dat een visuele vorm krijgt in diverse kunstuitingen. Binnen de furry community zijn er ook mensen die daadwerkelijk een kostuum dragen van hun dierenkarakter, een fursuit. In tegenstelling tot een mascotte, die dit doet voor het vermaak van de bühne, draagt een furry zijn pak omdat diegene zich daar zelf fijn bij voelt. Waar mascottes wel sociaal geaccepteerd zijn, wordt het fenomeen furry door velen als afwijkend van de norm beschouwd.

Ondanks dat het toekennen van menselijke eigenschappen aan niet-menselijke wezens, antropomorfisme genoemd, al eeuwen een manier is waarop de mensheid op maatschappelijke en politieke vraagstukken reflecteert, stuit het daadwerkelijk verkleden als dier voor je eigen plezier op onbegrip van buitenstaanders. Met name op social media krijgen furries veel haat. Het vervreemdende element zorgt ervoor dat furries vaak negatief in de media komen. Een groot stigma dat er op dit fandom rust, is dat het voornamelijk draait om ‘onzedelijk’ gedrag. Dat erotiek een definiërend onderdeel is van de community, wat gaat van erotische tekeningen tot seks hebben in dierlijke gedaante, is een overheersend vooroordeel. Er is zeker een link te leggen tussen de furries en de BDSM community. Er zijn mensen voor wie het een fetisj is om zich als hond of paard te gedragen, dit heet respectievelijk doggy play en pony play. Toch is dit slechts een subcultuur binnen een gemeenschap die om zo veel meer draait. Karst benadrukt dat er wel meer hobby’s zijn die ook een BDSM-kant hebben. Het onbegrip jegens furries lijkt ervoor te zorgen dat de nadruk ligt op de meest opvallende elementen, in dit geval het fetisjisme. Uit het interview met Karst over zijn eigen ervaringen (te beluisteren in podcastvorm) en wetenschappelijke theorieën over escapisme en het menselijk lichaam, blijkt het furry zijn zeker om meer te draaien dan een fetisj. 

 

ConFurence 

Alhoewel sommigen niet bekend zijn met de term furry, en voor anderen in ieder geval de beweegredenen onbekend zijn, is de furry gemeenschap niet iets van deze eeuw. In de op 4 juli jongstleden verschenen documentaire, The Fandom: a Furry Documentary, blikken twee organisatoren van de eerste conferentie voor furries terug. Deze eerste ConFurence vond plaats in de jaren tachtig. Beide mannen vonden elkaar in hun liefde voor antropomorfische dieren, en bleken niet uniek in hun passie voor het creëren van een dierlijk persona. De ConFurence in de jaren tachtig vormde de bakermat voor bijeenkomsten voor mensen met een fascinatie voor kunstuitingen die spelen met de combinatie van mens en dier. Naast de huidige pandemie die natuurlijk roet in het eten gooit, is fysiek bij elkaar komen anno 2020 überhaupt niet meer noodzakelijk. In de furry gemeenschap van nu worden onder andere de sociale media Discord en Twitter veel gebruikt om te communiceren met gelijkgestemden. 

 

Het dier als reflectie op de mens

Eén van de oorspronkelijke functies van antropomorfisme is het dierenrijk gebruiken om te kunnen reflecteren op de wereld der mensen. Menselijke dieren zijn niet alledaags, en staan daarom buiten de menselijke werkelijkheid, maar zijn tevens realistisch genoeg om je in te kunnen herkennen. De niet-menselijke wezens met menselijke karaktereigenschappen fungeren als de perfecte avatar voor anonimiteit en tevens identiteit in de online wereld. Binnen de furry community zijn katten en honden veel voorkomende dieren. Dit kan mogelijk verklaard worden doordat beide huisdieren zijn, en dus al minder ver afstaan van de mens. Huisdieren zijn immers aaibare wezens die vaak worden beschouwd als onderdeel van het gezin. Als iemand zich fijn voelt bij het aannemen van een dierlijke gedaante is man’s best friend hierom mogelijk laagdrempelig. Desondanks zijn er binnen de furry community geen grenzen of voorgeschreven regels waaraan een dierlijke gedaante moet voldoen. Zo identificeert Karst zich met de gedaante van een vliegende eekhoorn. 

The Fandom : A Furry Documentary FULL MOVIE, 16:20. Still Frame.

Een wereld van acceptatie

Karst geeft aan dat voor hem het furry zijn secundair is aan het gevoel van saamhorigheid en de open minded houding van zijn mede antropomorfie liefhebbers. Venetia Robertson, een religiewetenschapper met een fascinatie voor furries, identificeert de motieven van deze gemeenschap als een combinatie van ironie en oprechtheid. Ze noemt dit neo-sincere, neo-oprecht. Zij geeft aan dat dit fenomeen, net als veel dingen binnen ‘Geek culture’ niet primair gaat om waar men fan van is, maar dat het hebben van een gezamenlijke passie voor velen de drijfveer is. Geek culture, dat praktisch synoniem is aan ‘internet culture’ staat voor de online wereld, waar via een breed scala aan social media mensen met dezelfde passies elkaar gemakkelijk kunnen vinden. Waar buitenstaanders misschien fronsend naar de furry community kijken, lijkt de grootste meerwaarde van furry zijn het warme bad van acceptatie. De lhbtq+-gemeenschap is oververtegenwoordigd binnen de furries, en het merendeel is open minded tegenover zowel seksualiteit als genderidentiteit. Karst dacht, voordat hij zich in de wereld van de furries mengde, alleen op vrouwen te vallen, maar heeft nu een relatie met een jongen. Daarnaast identificeert hij zich als gender-apathisch, wat kan worden gedefinieerd als iemand die zich buiten de genderdynamiek plaatst, omdat genderidentiteit voor hen irrelevant is. Karst beaamt dat het gevoel van jezelf kunnen zijn, meer nog dan het hebben van een dierlijk personage, deze hobby voor hem zo waardevol maakt. Daarnaast vult hij aan dat bij zijn lokale vriendengroep op dit moment niemand een fursuit heeft, en slechts één van zijn vrienden draagt soms een staart. Karst schat in dat maar 20% van de furries mede om economische redenen, aangezien een pak op maat veel geld kost, het noodzakelijk acht om in een fursuit te investeren.

 

Verder dan het menselijk lichaam

Het is de vraag of het gros van de furries hun geaardheid ontdekt door lid te worden van de gemeenschap, of dat ze zich aansluiten bij de furry community omdat ze zich niet thuis voelen in de heteronormatieve samenleving. In het geval van Karst kwam hij achter zijn geaardheid nadat hij zich verdiepte in het furry zijn. Hij is panseksueel, wat betekent dat je op de persoon valt en niet op het lichaam. The furry fandom is een community waar mensen zich presenteren in een vorm die afwijkt van ‘normale’ lichaamsexpressie. In de afgelopen jaren is de groep mensen die openlijk afstand neemt van de binariteit van man-vrouw toegenomen. Judith Butler, een baanbrekende wetenschapper binnen gender studies, pleit ervoor het lichaam niet te beschouwen als een entiteit die of mannelijkheid of vrouwelijkheid uitstraalt. Een furry worden is in die zin de uitgelezen mogelijkheid om te experimenteren met het lichaam, omdat een persona de mogelijkheid schept volledig buiten deze binariteit te denken. Daarbij is een kostuum een manier om te ontsnappen aan de huidige materiële interpretatie van gender. De furry community kent een relatief hoog percentage mensen die zich als non-binair identificeren. Omdat de gemeenschap zo open minded is naar onder andere transgenders, is het ook absoluut geen taboe om een persona te hebben met een andere genderidentiteit dan hoe je je op dat moment in de mensenwereld identificeert. Het is dus een perfecte manier om te experimenten met lichaamsexpressie. 

 

Daarnaast kan het aannemen van een fursona ervoor zorgen dat je een muur bouwt tussen jezelf en de buitenwereld. Karst geeft aan furries te kennen die vele malen extraverter zijn in een kostuum, terwijl ze voorheen kampten met angststoornissen. De anonimiteit van het internet wordt via een fursuit meegenomen naar de offline wereld. Deze avatar in het echte leven zorgt ervoor dat mensen die zich anders niet veilig voelen in de offline wereld, een gevoel van geborgenheid ervaren. Aan de ene kant is het aannemen van een dierenkarakter dus een manier om te ontsnappen aan de mensenwereld, aan de andere kant is het voor sommigen juist dé manier om zich veilig te voelen om mee te doen in sociale menselijke interacties. Een furry zijn geeft dus aan een diverse groep mensen de mogelijkheid om zichzelf te zijn. Karst benadrukt dat juist hierom het heel belangrijk is om van het stigma van het fetisjisme af te komen. Er zou volgens hem meer moeten worden gefocust op de positieve elementen van de gemeenschap. De wereld van de furries is een wereld waarin je volledig jezelf kan zijn. 

Voetnoten

Butler, Judith. Bodies that matter: On the discursive limits of sex. Taylor & Francis, 2011.

Robertson, Venetia Laura Delano. ‘Of ponies and men: My Little Pony: Friendship is Magic and the Brony fandom’. International Journal of Cultural Studies 17, no. 1 (2014): 21-37.

Satinsky, Emily, en Denise Nicole Green. ‘Negotiating identities in the furry fandom through costuming’. Critical Studies in Men’s Fashion 3, no. 2 (2016): 107-123. 

The Fandom : A Furry Documentary FULL MOVIE via https://www.youtube.com/watch?v=iv0QaTW3kEY

Stella Aalderink heeft de interdisciplinaire bachelor Liberal Arts & Sciences afgerond aan de Universiteit Utrecht. Ze heeft zich in haar Geschiedenis-hoofdrichting gericht op conflicten in internationaal perspectief. Daarnaast heeft ze de minor Conflict Studies gedaan aan de UvA. Ze heeft een passie ontwikkeld voor academisch onderzoek naar onderwerpen die, wat haar betreft onterecht, in de vergetelheid zijn geraakt. Bij Blind kan ze haar ervaring met interdisciplinariteit combineren met haar liefde voor het vertellen van omstreden verhalen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *